نه تو می مانی و نه اندوه
و نه هیچیک از مردم این آبادی...
به حباب نگران لب یک رود قسم،
و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت،
غصه هم
می گذرد،
آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند...
لحظه ها عریانند.
به تن لحظه خود، جامه اندوه مپوشان هرگز.
سهراب
بزرگترین هدیه تو به دیگران
گل لبخند شکفت

دل یار نداشت
چه کسی دوست شود
گل بی خار منم
سلام دوست عزیز
وبلاگ قشنگی دارین
خوشحال میشم وبلاگمو منور کنی
خیلی جالب بود .